ပိုးေကာင္ေလးေတြေျပးကုန္ၿပီ
ေဖျမ။ ။မေတြ႔တာၾကာၿပီေနာ္ ကိုသာလွ၊ ထိုင္ဗ်ာ။ ေဟာဒီမွာ လက္ဖက္ႏွင့္ တြင္းေတာင္ပိုးေကာင္ေၾကာ္ေလး ျမည္းပါဦး။
သာလွ။ ။ျမည္း ဆိုလည္း ျမည္းၾကည့္တာေပါ့ဗ်ာ။ အင္း--သခၤါရ သခၤါရ ပိုးေကာင္ေလးေတြလည္း ျမည္းစရာျဖစ္လိုျဖစ္ သူ႔ဟာသူ တြင္းေတာင္အိုင္ထဲမွာ ေနေနရရင္ အေကာင္းသား အခုေတာ့လည္း ပန္းကန္ျပားထဲမွာ ဒုကၡႏွင့္ႀကံဳၿပီေပါ႔ေလ၊ သနားပါတယ္ဗ်ာ၊ တရားေတာ့အရသား။
ေဖျမ။ ။အလိုေလး ကိုသာလွရယ္၊ တရားေတြဘာေတြ ႐ွဳလို႔ပါလား။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္ ကိုေဖျမ၊ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကိုေျပာေျပာ ျမင္တတ္ရင္ တရားရပါတယ္ဗ်ာ။ အားလံုးဟာ အနတၱ ခ်ည္းပါပဲဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ၊ ဒါနဲ႔ ကိုသာလွ စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္။
သာလွ။ ။ကိုေဖျမ တစ္ခုခုေမးခ်င္ေနပံုရသဟ၊ စိတ္မဆိုပါဘူးဗ်ာ၊ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲဟာ။
ေဖျမ။ ။အခုေျပာတာေတြက ခင္ဗ်ားရဲ႕ ရင္ထဲကစကားေတြလား။
သာလွ။ ။ဟုတ္တာေပါ႔၊ ခံစားခ်က္ေတြ ပါ ပါတယ္။
ေဖျမ။ ။ဒါဆို ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ေျပာမယ္၊ စိတ္မဆိုးရင္ေမးခ်င္တယ္လို႔။
သာလွ။ ။ေမးပါလို႔ ေျပာၿပီးသားဟာကို။
ေဖျမ။ ။ေတာ္ၾကာက ေျပာတာေတြက ရင္ထဲ၊ႏွလံုးထဲက စကားေတြလား။
သာလွ။ ။ခက္ၿပီေကာ ကိုေဖျမရယ္၊ က်ဳပ္ အူထဲ၊ ကလီစာထဲ၊ ဦးေဏွာက္ထဲ႐ွိတဲ့ စကားကိုေျပာလိုက္တာ၊ ကဲ ဘာေမးခ်င္ေသးလဲ။
ေဖျမ။ ။ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ တရား ဆိုတာ ဘာလဲဗ်။
သာလွ။ ။တရားဆိုတာ ဟို ဟို ဟိုဟာဗ်ာ၊ တရားမွ်တမွဳ အဲ မဟုတ္ေသးဘူး၊ ဟို တရားသေဘာ၊ ဆင္ျခင္တံုတရား၊ မွန္ကန္မွဳတရားဗ်ာ၊ က်ဳပ္အဲလိုပဲ နားလည္ထားတာ။
ေဖျမ။ ။ဆင္ျခင္တယ္ဆိုတာ အက်ိဳးအတြက္ေမွ်ာ္ကိုးတဲ့ ဥာဏ္ကိုေျပာတာ၊ အဲဒီဥာဏ္ကိုရေအာင္ သင္ၾကားျခင္းက ပညာ၊ ဒီပညာကို အသံုးခ်ႏိုင္ျခင္းက အတတ္။ မွန္ကန္မွဳႏွင့္မွားယြင္းမွဳကို ခြဲျခားတာကပညတ္။ ဘာလဲဗ် ခင္ဗ်ားေျပာတဲ့တရားဆိုတာ။
သာလွ။ ။သူမ်ားေတြ အဲလိုေျပာေတာ့ က်ဳပ္လည္း အဲလိုေျပာတာပါဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။သူမ်ား half-boil မွာတိုင္း ကိုယ္ half-boil မွာၿပီးေရာက္လာေတာ့မွ မင္းတို႔ဟာ အစိမ္းႀကီးေျပာမလို႔လား၊ သူမ်ားေယာင္တိုင္း လိုက္လို႔ေယာင္ အေမာင္ ေတာင္မွန္း ေျမာက္မွန္း မသိ ျဖစ္ေနမွာေပါ႔ဗ်ာ။
သာလွ။ ။မတတ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။အက်ိဳးဆိုတာ သုခ၊ သုခ ကိုေမွ်ာ္ကိုးရင္ တဏွာ၊ တဏွာတို႔ရဲ႕ သြားရာလမ္း ဆီေၾကာ္အိုး--ဟဲဟဲ။
သာလွ။ ။ေတာ္ၾကာကေျပာခဲ့တဲ့ အူေတြ၊ ကလီစာေတြ ေညာ္နံ႔ေလးေတာင္ရလာၿပီဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။တရား ဆိုတာ ဘုရားေျပာတဲ့စကား၊ ပညတ္ေတာ္ ဆိုတာ ဘုရားေပးတဲ့ စည္းကမ္း၊ တရား႐ွာလိုတယ္ ဆိုရင္ ဘုရားကိုေတြ႕ေအာင္႐ွာ၊ ၾကားထဲက ပြဲစားေတြစကား ၾကည့္ယံု။ ပညတ္ခ်က္ ေတြလိုက္ေလွ်ာက္မယ္ဆိုရင္ ဘုရားေပးထားတဲ့ စည္းကမ္း ကိုလိုက္နာ။
သာလွု။ ။တရားေတာ္ဆိုတာ ဒါကိုး။
ေဖျမ။ ။ဘုရားေျပာတဲ့ စကားေတာ္ကို တရားေတာ္လို႔ သမုတ္သင့္ပါတယ္ဗ်ာ။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္ေနာ္ ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။ဘုရားကလူကို သတိေပးထားတဲ့ စကားတစ္ခြန္း႐ွိတယ္ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။ဘာမ်ားလဲဗ်။
ေဖျမ။ ။“လူထင္သည့္အတိုင္း မွန္သည့္လကၡဏာ႐ွိေသာ္လည္း အဆံုး၌ ေသျခင္းသို႔ပို႔တတ္ေသာ လမ္းတစ္မ်ိဳး႐ွိ၏” တဲ့။
သာလွ။ ။သတိထားစရာပါပဲဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။လက္ဖက္ ႏွင့္ တြင္းေတာင္ပိုးေကာင္ေၾကာ္ေလး ျမည္းဗ်ာ၊ ဟ- ပိုးေကာင္ေလးေတြ ဘယ္ေျပးကုန္ပလဲ။
သာလွ။ ။က်ဳပ္ ဗုိက္ထဲကိုေျပးကုန္ၿပီ၊ ဟဲဟဲ။
God Bless You
Brother Aung
