ဖီေလာ္ေဆာ္ဖာမ်ားႏွင့္ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္
သာလွ။ ။႐ြာထဲမွာလူယ္ေတြေျပာေနၾကၿပီဗ်။
ေဖျမ။ ။ ဘာမ်ားလဲဗ်။
သာလွ။ ။ Revolution တဲ့။
ေဖျမ။ ။ ေဟ။
သာလွ။ ။ အသင္းေတာ္ကိုပံုစံေျပာင္းပစ္ရမယ္တဲ့။ အသင္းေတာ္ဟာအိပ္ေပ်ာ္ေနတယ္တဲ့။ ႐ိုးရာစြဲတဲ့ Conservative ပံုစံေတြ ျပဳျပင္ရေတာ့မယ္တဲ့။
ေဖျမ။ ။ဟုတ္လား။
သာလွ။ ။ အသစ္ေသာသီခ်င္းကိုဆုိၾကမယ္တဲ့။
ေဖျမ။ ။ ေကာင္းတာေပါ့။
သာလွ။ ။ယေန႔လူငယ္သည္ အသင္းေတာ္အတြက္ တဲ့။
ေဖျမ။ ။ ဘာတဲ့- မနက္ျဖန္က် မပါေတာ့ဘူးလား။ ဟဲဟဲ
သာလွ။ ။အသင္းေတာ္တိုးတက္ရန္ႀကိဳးစားရမယ္တဲ့။
ေဖျမ။ ။ဒါေပါ့- ဟုတ္သားပဲ။ ဆရာေတြတိုက္တြန္းေနတာၾကာၿပီေလ။
သာလွ။ ။ ေဘာင္ေတြ၊ စည္းေတြ၊ အကန္႔အသန္႔ေတြ ေဖါက္ထြက္ရမယ္တဲ့၊ ႐ွင္သန္ရမယ္၊လန္းရမယ္တဲ့၊ ယေန႔လူငယ္တဲ့ ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ခင္ဗ်ားေျပာတာေတြထဲမွာ ဟုတ္တာေတြ နဲ႔ မဟုတ္တာေတြ ေရာေနတယ္ေနာ္ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဆို၊ က်ဳပ္က လူႀကီးေတြေတာင္ပါေစခ်င္ေသးတယ္။
ေဖျမ။ ။ကိုယ့္လွည္းကိုယ္စီး၊ကိုယ့္ေလွကိုယ္ေလွာ္ၾကေတာ့မယ္ဆိုရင္၊ က်မ္းစာကေျပာတဲ့ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေရာက္ဖို႔ တစ္ရက္သာလိုေတာ့မွာေပါ့ဗ်ာ။ တိုးတက္မွဳအတြက္ႀကံေဆာင္တာေကာင္းပါတယ္။ စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔လုပ္ၾကေပါ့ဗ်ာ။
သာလွ။ ။စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔လုပ္မွာပါ။
ေဖျမ။ ။ ေရာ္----ခက္ၿပီေကာ၊ အဲဒါေၾကာင့္က်ဳပ္ေျပာတာ ဟုတ္မလိုလိုႏွင့္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ။
သာလွ။ ။ဟာ---ခင္ဗ်ားေျပာတာနားကိုမလည္ေတာ့ဘူး။
ေဖျမ။ ။စည္းကမ္းဆိုတာေဘာင္ပဲ၊ အကန္႔အသန္႔ပဲ။ ေဖါက္ထြက္တာဟာအကန္႔အသန္႔ကိုေက်ာ္တာ၊ေဘာင္ေက်ာ္တာပဲ။ ေဘာင္ေက်ာ္တာဟာစည္းကမ္းေဖါက္ဖ်က္တာပဲ။ စည္းကမ္းေဖါက္ဖ်က္တာဟာ ဥပေဒကိုခ်ိဳးေဖါက္တာပါပဲ။
သာလွ။ ။ဟ--ျပင္းထန္လွခ်ည္လား။
ေဖျမ။ ။မသိ၍ျပဳမိေသာအျပစ္ေပါ့ဗ်ာ။
သာလွ။ ။ဒါဆိုလည္း စဥ္းစားရေတာ့မွာေပါ့ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။က်ဳပ္က ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးသေဘာမ်ိဳးနဲ႔ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။
သာလွ။ ။သိပါတယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ စာတန္ဟာ ေဟာက္ေသာျခေသၤ့ကဲ့သို႔ မည္သူကိုၿမိဳရအံ့နည္း၊ ဟု လွည့္လွည္ေခ်ာင္းေျမာင္းလ်က္႐ိွ၏ တဲ့၊ က်မ္းစာကေျပာတာ။
သာလွ။ ။ သိသားပဲ။
ေဖျမ။ ။ လူဟာ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အတိုင္းအတာ အကန္႔အသန္႔ေတာ့႐ွိတယ္။ ဥပမာ-ကိုယ့္နား႐ြက္ကိုယ္ၾကည့္လို႔မရတာ၊ ကိုယ့္တံေတာင္ကိုယ့္လွ်ာနဲ႔လ်က္လို႔မရတာ၊ အျမင့္ႀကီးမခုန္ႏိုင္တာတို႔ ေျပာရမယ္ဆိုရင္အမ်ားႀကီးပါပဲ။
သာလွ။ ။သိသားပဲ။
ေဖျမ။ ။အဆိုးဆံုးတစ္ခုကိုေျပာျပမယ္၊ တစ္ကယ္ေတာ့ အဲဒါလည္း ခင္ဗ်ားသိသားပဲလို႔ေျပာမွာ။
သာလွ။ ။ဒါဆို ဘာလဲ။
ေဖျမ။ ။မနက္ျဖန္ဘာျဖစ္မလဲဆိုတာဘယ္သူ႔မွမသိၾကဘူး။
သာလွ။ ။ဟုတ္တယ္မနက္ျဖန္ဘာျဖစ္ၾကမလဲဆိုတာေတာ့ ဘုရားကလြဲရင္ ဘယ္သူမွမသိႏိုင္ဘူး။
ေဖျမ။ ။ေတာ္ၾကာကခင္ဗ်ားေျပာတဲ့ကိစၥဟာ အေတြးအေခၚပညာ႐ွင္ဒီဘိုးႏိုးရဲ႕ျဖန္႔ထြက္ေတြးျခင္း(Lateral thinking) ကေနလာတာပါ၊ အဲဒါကေန ေဖာက္ထြက္ျခင္းတို႔၊ တြန္းလွန္ျခင္းတို႔ျဖစ္လာၾကတာေပါ့။ ယုတၱိတည္ေဆာက္မွဳ(Logic) အရ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါမွသာ သံုးတာပါ။ အေျဖကို ဦးေႏွာက္မုန္တိုင္း(Brain stroming)နည္း နဲ႔ ရယူပါတယ္။ Lateral thinking ဟာ တစ္ခါတစ္ရံ Logic ကိုႏိုင္ေပမယ့္၊ ဒါ၀င္ ရဲ႕ သက္႐ွင္ရပ္တည္မွဳသီအိုရီ(Survival theory) ေတြ႔ရင္ျပာၿပီသာမွတ္။ အကယ္၍ လူႏွစ္ေယာက္တည္း႐ွိတဲ့ ကၽြန္းေပၚမွာသာဆိုရင္ ဒီဘိုးႏိုးက ကၽြန္းေပၚမွ လြတ္ေျမာက္ေရးေတြးေတာေနခ်ိန္မွာ ဒါ၀င္က ဒီဘိုးႏိုး ကို သတ္စားမွာ။ က်ဳပ္တို႔ ယံုၾကည္သူခရစ္ယာန္ေတြအဖို႔ေတာ့ “ေယ႐ွဳက၊ ငါသည္လမ္းခရီး၊ သမၼာတရား၊ အသက္လည္းျဖစ္၏” တဲ့ “ငါ့ကိုအမွီမျပဳလွ်င္၊ အဘယ္သူမွ် ခမည္းေတာ္ထံမေရာက္ရ” တဲ့ ႐ွင္းပါတယ္၊ ေယ႐ွဳေျပာတာ နားေထာင္၊ ၿပီးေတာ့လိုက္လုပ္႐ံုပါပဲ။ ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ကိုေဖျမရယ္၊ က်ဳပ္ကိုက ေလယူရာယိမ္းမိတာပါ။
ေဖျမ။ ။ေနာက္ၿပီးေျပာေသးတယ္၊ “ထာ၀ရဘုရားကို ေၾကာက္႐ြံ႕၍ လမ္းခရီးေတာ္သို႔လိုက္သြားသမွ်ေသာသူတို႔သည္ မဂၤလာ႐ွိ၍ေကာင္းစားၾကလိမ့္မည္” တဲ့ - ကဲ ခင္ဗ်ားဘယ္လမ္းကိုေ႐ြးမလဲ။ ဖီေလာ္ေဆာ္ဖာဒီဘိုးႏိုးတို႔ ဖီေလာ္ေဆာ္ဖာဒါ၀င္တို႔ ေျပာတဲ့လမ္းလား၊ ဘုရားေျပာတဲ့လမ္းလား။
သာလွ။ ။ သားဟာ အေဖ့စကားပဲနားေထာင္ရမွာေပါ့။
ေဖျမ။ ။ဟားဟားဟားဟား ကိုသာလွတစ္ေယာက္ စည္းကမ္းျပန္႐ွိလာၿပီ။
God Bless You
Brother Aung
