အေျပာေတာ့ မိုး
ေဖျမ။ ။ဗ်ိဳး ကိုသာလွ- ဗ်ိဳးကိုသာလွ- ဒီအိမ္မွာ တံခါးႀကီးဖြင့္ၿပီးေတာ့ တစ္ေယာက္မွမ႐ွိၾကဘူးလား မသိဘူး၊- ဗ်ိဳး-ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။႐ွိတယ္ဗ်ိဳ႕-႐ွိတယ္၊ အိမ္ေနာက္မွာ- လာၿပီဗ်-လာၿပီ။
ေဖျမ။ ။ဘုရားေက်ာင္းတက္မယ္ေလဗ်ာ၊ ဘယ္အခ်ိန္႐ွိၿပီလဲ။
သာလွ။ ။ဒီေန႔ ဘုရားေက်ာင္းနားတယ္ေလဗ်ာ၊ မသိဘူးလား။
ေဖျမ။ ။ေဟ- က်ားသားမိုးႀကိဳး၊ ဘယ္လိုျဖစ္တာလည္းဗ်။
သာလွ။ ။ေၾသာ္- ကိုေဖျမ မသိေသးပဲကိုး၊ ဟို- အလွဴ႐ွင္ႀကီးေလဗ်ာ၊ ဦးဘသဲေလ။ သူက်ဳပ္တို႔႐ြာ အလည္လာမလို႔တဲ့။ အဲဒါ တစ္႐ြာလံုး႐ြာထိပ္မွာ သြားႀကိဳေနၾကေလရဲ႕၊ သူကလည္း ဘယ္အခ်ိန္ အတိအက် ေရာက္လာမယ္ မေျပာတတ္ေလေတာ့၊ ဒီအပါတ္ ဘုရားေက်ာင္းနားၿပီး သြားကုန္ၾကၿပီဗ်ာ၊ က်ဳပ္ေတာင္ အိမ္မွာ လူေစာင့္မ႐ွိလို႔က်န္ခဲ့တာ။
ေဖျမ။ ။ေျပာျပန္ရင္လည္း ေဖျမ- မင္း လြန္ရာက်ေတာ့မယ္ေနာ္။ အဲဒီေလာက္ အေရးႀကီးရေလာက္ေအာင္ သူက ဘုရားလား။
သာလွ။ ။အဲလိုမေျပာပါနဲ႔ ကိုေဖျမရယ္၊ က်ဳပ္တို႔ တစ္႐ြာလံုးကလည္း သူနဲ႔လြတ္ကင္းတာမ႐ိွဘူးေလ၊ သူ႔ထမင္းလည္းစားထားတာ မ်ားၿပီမဟုတ္လား၊ အဲေလာက္ေတာ့ ဧည့္၀တ္ျပဳသင့္တာေပါ့၊ ေက်းဇူး႐ွင္ပဲဟာကို။
ေဖျမ။ ။တစ္ကယ့္ေက်းဇူး႐ွင္က ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုးအတြက္ ကားတိုင္ထက္မွာအေသခံၿပီး ကယ္တင္ခဲ့တဲ့ သခင္ေယ႐ွဳ ဗ်။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ-ဟုတ္ပါတယ္၊ အခုဟာကလည္း အေျခအေန အခ်ိန္ခါအရပါ။
ေဖျမ။ ။ခင္ဗ်ားတို႔ကလည္း အလွဴလက္ဖက္ နဲ႔ မ်က္ႏွာ လာလုပ္တဲ့ သူ ကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ေန၊ တစ္ကယ့္အလွဴ႕႐ွင္က်ေတာ့ ဖုတ္ေလတဲ့ငါးပိ ႐ွိတယ္လို႔ေတာင္မထင္၊ ခက္လွပါသေကာ။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ- ဟုတ္ပါတယ္၊ က်ဳပ္လည္းေျပာပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္က မေပါက္ဘူးေလ။
ေဖျမ။ ။၀တ္ျပဳျခင္းဆိုတာ ျပဳဖြယ္ေသာ၀တၱရားကိုေျပာတာ။
သာလွ။ ။ဟုတ္ပါတယ္ဗ်ာ၊ က်ဳပ္တို႔ ၀တၱရား ပ်က္ကြက္မိခဲ့ပါတယ္။
ေဖျမ။ ။႐ွင္မႆဲ အခန္းႀကီး၂၄ အငယ္၁၁ မွာေျပာထားတာကေတာ့၊ ဓမၼဆရာလိုလို၊ ပေရာဖက္လိုလို၊ ကယ္တင္႐ွင္လိုလို ပုဂၢိဳလ္အတုအေယာင္ေတြ ေပၚလာလိမ့္မယ္တဲ့၊ သတိထားၾကေနာ္တဲ့၊ ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းလည္း တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ သစၥာေဖါက္ၾကလိမ့္မယ္တဲ့ မုန္းၾကလိမ့္မယ္တဲ့၊ ကိုသာလွ။
သာလွ။ ။မ်က္ႏွာဘယ္နား ထားရမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ပါဘူးဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေနာက္ၿပီး႐ွိေသးတယ္။
သာလွ။ ။ဘာမ်ားလည္း ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။သိုးၿခံထဲကို တံခါးေပါက္ ကေနမ၀င္ပဲ ေက်ာ္၀င္လာတဲ့သူဟာ သူခိုဓါးျပ တဲ့၊ တံခါးေပါက္ကေန ၀င္မွ သိုးထိန္း တဲ့၊ ႐ွင္ေယာဟန္၁၀ အငယ္၁ မွာ ေျပာထားတာ။
သာလွ။ ။ဘယ္သူေက်ာ္၀င္ေနတာတုန္း။
ေဖျမ။ ။ေတာ္ၾကာက ေက်းဇူး႐ွင္ ဆိုတာေလ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ရဲ႕ ဘ၀ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး၊ လူေနမွဳအဆင့္ျမႇင့္တက္ေရးဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့၊ ေက်ာ္၀င္လို႔မရျပန္ေတာ့လည္း တံခါးေစာင့္ကို လာဘ္ထိုးၿပီေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္ဆို သူအိမ္နားမွာဆင္းရဲသူဆင္းရဲသားေတြမ႐ွိဘူးလား၊ စဥ္းစားၾကေစခ်င္ပါတယ္။
သာလွ။ ။ေအာ္- ေဟာ္- ေဟာ္
ေဖျမ။ ။ေနာက္ၿပီး႐ွိေသးတယ္။
သာလွ။ ။ဘာမ်ားလဲ ကိုေဖျမ။
ေဖျမ။ ။ငါ့တရားစကားကိုၾကားၿပီး မလိုက္ေလွ်ာက္တဲ့သူဟာ၊ အုတ္ျမစ္မခ်ပဲ ေျမေပၚမွာ အိမ္ေဆာက္တဲ့သူလိုပဲတဲ့၊ ျမစ္ေရလွ်ံလာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ၿပိဳလွဲက်လိမ့္မယ္ တဲ့ဗ်၊ ႐ွင္လုကာ၆ အငယ္၄၉ မွာေျပာတာ၊ သခင္ေယ႐ွဳ ကိုယ္တိုင္ေနာ္။
သာလွ။ ။သခင္ေယ႐ွဳစကားေတာ္ကို နာခံလိုက္ေလွ်ာက္သင့္ပါတယ္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေနာက္ၿပီး႐ွိေသးတယ္၊ သိုးထိန္းေတြအေၾကာင္း။
သာလွ။ ။ဆက္ပါဦး။
ေဖျမ။ ။႐ွင္မႆဲ အခန္းႀကီး၂၃ မွာဖတ္ၾကည့္ဗ်ာ၊ က်ဳပ္ေတာ့ မေျပာခ်င္ေတာ့ဘူး။
သာလွ။ ။ဖတ္ရဦးမွာေပါ့ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ဟူး အာေတာင္ေျခာက္လာၿပီ။
သာလွ။ ။ဒါဆို- က်ဳပ္တို႔ ဘုရားေက်ာင္းမတက္ရေတာ့မယ့္အတူတူ ဘီယာေလးဆြဲရေအာင္ဗ်ာ။
ေဖျမ။ ။ေဖျမ- မင္းမိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္၊ မင္း-မင္း-မိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္။
God Bless You
Brother Aung
